ഗൾഫിലേക്ക് വിമാനം കയറുമ്പോൾ അവൻ വീടിന്റെ ചായ്പ്പിൽ സൈക്കിൾ ഒതുക്കി വെച്ചു.
“രണ്ടു കൊല്ലം… അവധിക്കു വരുമ്പോൾ എനിക്കിത് വേണം,” ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
രണ്ടു കൊല്ലം പത്തായി നീണ്ടു. ഒടുവിൽ ഒരു പെട്ടി നിറയെ പ്രവാസത്തിന്റെ മണവുമായി അവൻ പടികയറി വന്നു. ചായ്പ്പിൽ ആ പഴയ സൈക്കിൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്; കാറ്റൊഴിഞ്ഞ ടയറുകളും തുരുമ്പു തിന്ന ചങ്ങലയുമായി, ഒരു നോക്കുകുത്തിയെപ്പോലെ.
അവൻ അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നെങ്കിലും തൊട്ടില്ല. പത്തു വർഷത്തിനു ശേഷം തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നത് ആ ചെറുപ്പക്കാരനല്ല.
