വഴിനീളെ വീണുകിടക്കും ഓർമ്മകൾ
പെറുക്കിയെടുക്കും യാത്രയാണു ജീവിതം.
ഇന്നലെ പെയ്ത മഴയുടെ നനവ്
ഇന്നത്തെ വെയിലിൽ ഉണങ്ങുന്നുണ്ട്.
കനവുകൾ കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന കണ്ണിൽ
കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ വീഴുമ്പോൾ,
കണ്ണിലെ ജലത്തെ ആയുധമാക്കിക്കൊണ്ട്
പുതിയൊരു സൂര്യനെ വരച്ചുവെക്കുക.
ഓരോ ചുവടും പുതിയൊരു കഥയാണ്
ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ ജന്മമാണ്.
തളരാതെ, പതറാതെ, കൂടെയുള്ളവർക്കായി
നന്മ വിതയ്ക്കുന്ന പൂവായ് വിരിയുക.
മണ്ണിൽ പതിക്കും വിത്തുകൾ പോലെ
നിശബ്ദം വളർന്നു വലുതാവുക;
നാളെ വരാനിരിക്കുന്ന വസന്തങ്ങൾക്കായ്
ഇന്നത്തെ നോവുകൾ പെയ്തുതീരട്ടെ.